De oude bloemetjesjurk van mijn oma, een poppenjurkje als hoed, een kapotte zonnebril en de oude handtas van mijn moeder aan mijn arm. Door deze kleren ben ik geen meisje van vijf meer. Nee, ik ben een echte mevrouw.
Bij ons op zolder stond vroeger een grote kist met verkleedkleren. Een kist vol oude kleding van mijn moeder en oma, gekke jasjes en veel te grote schoenen. Als kind vond ik niks zo leuk als me te verkleden en daarmee in de huid te kruipen van iemand anders. Zo speelde ik samen met mijn zusje vaak buurvrouw en buurvrouw of waren we twee rijke dames.
Ook nu heb ik een verkleedkist. Een kledingkast vol kleding om weer in de huid van die ander te kruipen. Kleding die ik alleen tijdens trainingen gebruik. Om ieder rollenspel een ander persoon neer te zetten.
Ik doe dit niet bij elke training. Bij sommige trainingen trek ik ieder rollenspel iets anders aan. Een ander jasje of bijvoorbeeld een andere bril. Bij andere trainingen doe ik dat helemaal niet. Dit is afhankelijk van de trainer. Sommige trainers vinden het noodzakelijk dat de trainingsacteur er ieder rollenspel anders uitziet. Vaak helpt dit de cursisten om de acteur iedere keer als een ander persoon te zien. Andere trainers vinden verschillende kleding van ondergeschikt belang.
Persoonlijk maakt het mij niet uit. Ik vind het nog steeds leuk om me te verkleden. Ik vind het echter niet noodzakelijk. Het gaat in een rollenspel om het oefenen van gedrag. En in mijn ogen kan dit doel ook worden bereikt zonder ieder rollenspel iets anders aan te trekken.
Ik ben benieuwd naar de mening van anderen. Trainingsacteurs, werken jullie met verschillende kleding? En trainers, wat vinden jullie? Klik op reacties en geef je reactie.
Ik ben geen trainingsacteur maar heb wel mijn ideen over het gebruik van 'verkleedkleren'.
Tijdens mijn opleiding voor oefentherapeut Cesar hebben we regelmatig, als aankomend therapeut, gedrag geoefend in rollenspelen. Hierbij werd een trainingsacteur ingezet om ons ervaring op te laten doen met o.a. sterk gemotioneerde patinten en patinten uit een andere cultuur.
Hans was de trainingsacteur die altijd in dezelfde witte blouse + spijkerbroek acteerde. Zijn spel was zeer overtuigend. Ik vergat in al zijn rollen dat het steeds dezelfde Hans in zijn witte blouse + spijkerbroek was.
We hebben echter ook een keer een Turkse dame in een van de lessen ontmoet. Zij droeg een hoofddoek.
Ze sprak weinig Nederlands en weigerde zich uit te kleden voor het lichamelijk onderzoek. In deze situatie droeg de hoofddoek wel bij aan het geloof dat het hier om een vrouw ging die zich buiten de deur niet blootshoofd (laat staan in haar ondergoed) toont.
Ik denk dus dat kleding zinvol kan zijn, wanneer dit bijdraagt aan het begrip omtrent iemands gedrag. Maar Hans had geen extra kleding nodig in zijn rollen.
Geplaatst door: Sigrid Stam | 31-05-06 om 06:05
Ik ben het helemaal met je eens Sigrid. Vaak heb je geen extra kleding nodig, maar soms is het noodzakelijk.
Zo heb ik onlangs voor de Verloskunde Academie in Amsterdam gewerkt. Ik acteerde in een training slechtnieuwsgesprekken en speelde verschillende zwangere vrouwen. En tja, dan is een kussen onder je kleding toch echt noodzakelijk om dat geloofwaardig te maken!
Geplaatst door: Selma Foeken | 18-06-06 om 09:06
Het gebruik van kleding hangt van de training en van je persoonlijke ervaringen af. Meestal neem ik een tas mee met een aantal kledingstukken, net jasje, trui en sjaaltje. Zo kan ik voor elke rol die ik moet spelen in elke categorie mezelf daarop aanpassen en hiebij het zo geloofwaardig mogelijk over laten komen. Verder heb ik bij slecht nieuws gesprekken voor mezelf wel graag voor elk rollenspel een ander kledingstuk. Dit heeft meer te maken met de de heftigheid die in het rollenspel naar voren komt. Door me tussen de rollenspelen te verkleden (even snel iets uit of aan, schud ik letterlijk en figuurlijk de hetigheid van de scene van me af!
Geplaatst door: Dhammika | 14-12-07 om 08:12
Interesante site, en topic.
Ik neem meestal 3 kledingstukken mee:
een net jasje en twee losse sweaters, en de sweaters zonder opdruk en twee verschillende primaire kleuren.
Zodat het soms voor de pauze het in geel gespeeld wordt, en na de pauze in rood.
groet,
Jochanan
Geplaatst door: jochanan | 18-08-08 om 02:08