Als trainingsacteur kom ik vaak na de lunch in een training. In de ochtend behandelt de trainer de theorie en ’s middags schuift de trainingsacteur aan. Na de lunch hebben cursisten vaak last van de welbekende after lunch dip.
Deze week werkte ik samen met een trainer die direct na de lunch een oefening deed om de cursisten ‘wakker’ te houden. Een erg leuke oefening.
Niet alleen zijn de cursisten direct na de lunch weer scherp, door deze oefening wordt voor cursisten ook het verschil tussen een observatie en een oordeel duidelijk. En daarnaast is het ook nog eens een manier waarop ze mij, de trainingsactrice, leren kennen.
Ik zat voor de groep op een stoel en had nog niks over mezelf verteld. De cursisten wisten dus niets over mij, behalve dat wat ze van me gezien hadden.
Voordat de oefening begon, legde de trainer het verschil uit tussen een observatie en een oordeel. Vervolgens kregen de cursisten de opdracht mij te observeren en daarna hun ongezouten oordelen te geven (en wie vindt dat nou niet leuk om te doen 
).
De trainer stelde vragen en de cursisten gaven antwoord. De eerste vraag was: Wat weten we van Selma? Als antwoord kwam er bijvoorbeeld: Ze is trainingsactrice, want dat heb jij ons vanmorgen verteld en Ze kent jou al, want ze noemde je bij je voornaam. Vervolgens stelde de trainer vragen als:
-
Wat voor iemand is Selma?
-
Waar woont ze?
-
Wat voor auto rijdt ze?
-
Heeft ze huisdieren?
-
Wat zijn haar hobbys?
-
Van wat voor muziek houdt ze?
-
Is ze getrouwd, heeft ze kinderen?
-
Wat is haar favoriete vakantiebestemming?
De trainer schreef op een flip-over de antwoorden die de cursisten gaven. Bij ieder antwoord vroeg hij waarom iemand dat dacht.
En hij vroeg daarbij: Is dat een observatie of een oordeel? Op de flip-over maakte hij vervolgens een onderscheid tussen de observaties en de oordelen.
Nadat alle vragen waren beantwoord, gaf ik aan wat er wel en niet klopte. En zo wisten ze meteen wie ik was.
Benieuwd hoe deze cursisten mij zagen? Dit is wat zij over mij wisten te vertellen:
Selma heeft de toneelschool in Arnhem gedaan en werkt al jaren als actrice. Ze heeft een paar jaar geleden in Goede Tijden Slechte Tijden gespeeld. Ze is een rustige en vrolijke vrouw die in het midden van Nederland woont. Selma rijdt in een klein autootje. Ze is een echt natuurmens en gaat ook in de natuur op vakantie. Ze is erg sportief, ze doet aan hardlopen en fitness. Ze woont samen en heeft geen kinderen, maar wel een kat. Ze luistert graag naar Ierse volksmuziek en is erg creatief.
Of de antwoorden kloppen? Tja…. (wie het weet, mag het zeggen )
Gerelateerde filmpjes
Gerelateerde artikelen
Hahaha, wat is het toch mooi om te zien hoe mensen je inschatten op basis van enkele oppervlakkige waarnemingen. Ik blijf me dan toch altijd afvragen of die oordelen niet meer zeggen over de 'waarnemer' dan over de persoon in kwestie. Bij jou is dan toch op een aantal punten gebleken dat het spreekwoord "presuming is the mother of all fuck-ups" nog altijd opgaat.
Maar ik moet toch bekennen dat ik je overigens helemaal geweldig vond in je rol bij GTST. Wie was je ook alweer….Linda, Roos of Jessica???
Geplaatst door: Anouck | 13-07-06 om 11:07
Of misschien zelfs meneer Harmsen…
Geplaatst door: Eric | 14-07-06 om 10:07
Moet eerlijk bekennen Selma dat ik nog steeds door jou naar GTST kijk
Iedere dag hoop ik weer dat je de serie wordt ingeschreven.. Die goede oude tijd ..
Al bijna een lustrum geleden dat je daar in speelde !
Geplaatst door: Solo IV | 17-07-06 om 04:07
Leuk dat je nog steeds kijkt! Tja, wie weet…. Ik ben er natuurlijk op een nogal mysterieuze wijze n met geheugenverlies uit verdwenen, dus als ik ineens weer weet wie ik ben, sta ik misschien op een dag wel weer bij Laura op de stoep….
En volgens mij heb je gelijk Anouck, als je zegt dat het vaak veel meer over de waarnemer zegt, dan over de persoon in kwestie. Dat werd wel duidelijk toen bleek dat de cursist die dacht dat ik van Ierse volksmuziek houd, zlf helemaal gek is van deze Ierse muziek.
Geplaatst door: Selma Foeken | 17-07-06 om 07:07
Ik kon me al niet voorstellen dat die Ierse volksmuziek echt voortkwam uit iets dat je uitstraalde (of je moet die dag een kilt aan hebben gehad). Toch knap dat die mensen een aantal kenmerken wel goed hadden; al zijn ze niet allemaal even actueel.
Op zich zou iedereen die oefeningen eens moeten doen en ondergaan. Goede methode om je eens bewust te worden van wat je uitstraalt en hoe je zelf een mening vormt op basis van oppervlakkige waarnemingen en interpretaties.
Geplaatst door: Anouck | 18-07-06 om 10:07
Hoezo hahaha en oppervlakkige waarnemingen? Dat vind ik een beetje kort door de bocht. Volgens mij is het voor een deel namelijk inherent aan de opdracht. Wat wil je anders als je enkel de buitenkant ziet en dan ineens dergelijke dingen moet vertellen over iemand? Verwacht je dan een persoonlijk en diepgaand verhaal? Okee, ze fantaseren dingen over haar door hoe ze er uit ziet. Ze moeten toch wat als je helemaal niets weet van iemand?! En de een fantaseert meer vanuit zijn eigen beleving en de ander gaat wat verder. En hokjesgeest zal heus wel meespelen.
Het is mij dan ook niet helemaal duidelijk hoe een trainer hiermee het verschil tussen oordeel en observatie laat zien.
Gaat de oefening niet meer over fantasie?
Geplaatst door: Claartje | 09-02-09 om 11:02
Verzin je iets normaals is het oppervlakkig, verzin je iets bijzonders dan is het 'hoe kom je erbij' of 'waar baseer je dat op?'.
Geplaatst door: Claartje | 09-02-09 om 11:02
In deze oefening kun je als trainer tijdens de nabespreking het verschil tussen een observatie en een interpretatie (oordeel) laten zien. Neem bijvoorbeeld de vraag over mijn favoriete vakantiebestemming. Daar kwam bij deze groep natuur/ wandel vakanties uit. Als trainer kun je vervolgens vragen wat ervoor zorgt dat ze dat denken. Als antwoord kwam er dat ik sportieve schoenen droeg en geen sieraden om had. Dus een observatie (sportieve schoenen, geen sieraden) maakt dat de groep denkt dat ik van natuur/wandelvakanties houd (interpretatie). Door dat te bespreken maak je het verschil tussen observatie en interpretatie duidelijk.
Een persoonlijk en diepgaand verhaal zal niemand bij deze oefening verwachten. Daar gaat het ook niet om. Het maakt zelfs niet uit wat de groep op de vragen antwoord. Het gaat niet om goede of foute antwoorden. Het gaat om het inzicht dat deze oefening voor de groep oplevert, namelijk: waarop baseer ik mijn oordeel? En dat is deels op de observaties (bijvoorbeeld de makkelijke schoenen) en deels op basis van eigen overtuigingen/belevingen (zoals bij de Ierse volksmuziek).
En persoonlijk vind ik dit een erg leuke oefening, omdat ik het leuk vind om te horen hoe ik op mensen overkom. Sommige dingen zijn bij iedere groep hetzelfde en soms zitten er verrassende dingen bij (zoals dat ik in GTST heb gespeeld). Dat vind ik grappig.
Geplaatst door: Selma Foeken | 09-02-09 om 12:02