Iedereen kent dat beeld wel: voorin het lokaal staan een tafel en twee stoelen. Aan de ene kant van de tafel zit de trainingsacteur en aan de andere kant de cursist. Daar, voorin het lokaal, vindt het rollenspel plaats. Na afloop van het rollenspel is er een uitgebreide nabespreking en dan is de volgende cursist aan de beurt.
Maar dit kan ook anders!
Ik werk regelmatig samen met trainers van Stempels & Groenewegen en zij werken vaak op een andere manier. Het rollenspel vindt niet voorin het lokaal plaats, maar aan de tafel waar de cursist zit. Die kan dus gewoon op zijn eigen plek blijven zitten.
De trainer vraagt wie er wil beginnen en ik schuif mijn stoel voor de betreffende cursist. En daar, aan de tafel van de cursist, vindt het rollenspel plaats.
Zodra het rollenspel vastloopt of in herhaling valt, zet de trainer het stop. Dit betekent vaak dat een rollenspel niet lang duurt. De trainer begint vervolgens direct met de nabespreking.
Hij vraagt eerst aan de cursist hoe het ging en vraagt vervolgens een reactie aan de medecursisten. Een veel gehoorde reactie is: Ik zou dat heel anders gedaan hebben of Ik zou dat zus of zo gedaan hebben. Wanneer een medecursist een soortgelijke reactie geeft, pak ik mijn stoel en ga voor de betreffende cursist zitten. De trainer zegt tegelijkertijd: Ok, laten we dan eens kijken hoe dat werkt. En het volgende rollenspel begint.
In eerste instantie schrikken cursisten vaak als ik plotseling met mijn stoel voor hen ga zitten. Dat hadden ze niet verwacht toen ze feedback gaven op hun medecursist! Nu moeten ze ineens zelf dat rollenspel spelen. Maar na die eerste schrik, gaan ze toch gewoon dat rollenspel met mij in.
Deze manier van werken heeft enkele voordelen:
-
De dynamiek blijft hoog. Een rollenspel duurt kort en er zijn veel cursisten die aan de beurt komen. Sommigen zelfs meerdere keren.
- Je voorkomt de situatie dat je steeds moet vragen: Wie wil er nu?. Een regelmatig voorkomende situatie die iedere trainer wel kent.
- Doordat cursisten lekker op hun eigen vertrouwde plek blijven zitten, ervaren zij deze manier van werken als veel veiliger. Met als gevolg dat (vrijwel) iedereen wel een keer wil oefenen.
Ik heb gemerkt dat als ik op deze manier werk, de betrokkenheid van de cursisten vaak hoog is. Er ontstaat een sfeer waarin niet alleen veel wordt geoefend, maar er ook met elkaar overlegd en gediscussieerd wordt wat nou de beste manier is om een bepaald gesprek te voeren. Kortom, dit is zowel voor de cursisten als voor de trainingsacteur en de trainer een fijne manier van werken.
Wat vind jij van deze manier van werken? Of heb je al eens zo gewerkt? Ik ben benieuwd naar je reactie.
Ja, eindelijk eens een reactie van mij! Deze manier van werken klinkt heel goed. Ik kan me voorstellen dat het voor de cursisten fijn is om niet van hun plek te hoeven gaan.
Toch vraag ik me af of sommige (onzekere) cursisten dan niet stoppen met het geven van feedback, omdat ze na 1 of 2 rollenspellen door hebben dat de acteur dan aan hun tafel komt zitten! Of wat ook kan: steeds dezelfde mensen geven feedback, waardoor je misschien andere mensen overslaat. Of vraagt de trainer dan alsnog: "Wie wil er nu?"
Ben benieuwd wat jouw ervaringen zijn!
Groetjes, Lauren
Geplaatst door: Lauren | 26-08-06 om 08:08
Wanneer ik voor een cursist ga zitten om een rollenspel te spelen, vraag ik altijd eerst: "Zullen we dat dan eens proberen?". Als ik merk dat een cursist dat echt niet wil, zal ik het rollenspel nooit starten. Ik geloof niet dat een rollenspel zinvol is als een cursist zelf niet wil. Ik ben van mening dat je iemand niet kunt dwingen iets te leren, dat moet uit de persoon zelf komen. Dus niemand hoeft tegen zijn zin een rollenspel met mij te spelen.
En het komt inderdaad wel eens voor dat onzekere cursisten stoppen met het geven van feedback uit angst dat ze daarna zelf een rollenspel moeten spelen. Maar wanneer ze merken dat ze niet 'gedwongen' worden, maar zelf bepalen of ze vervolgens ook daadwerkelijk dat rollenspel ingaan, durven ze het vaak toch wel aan feedback te geven. En het komt dan zelfs wel eens voor dat die onzekere cursist het uiteindelijk toch zelf eens wil proberen en het rollenspel ingaat. En daar doe je het voor!
Geplaatst door: Selma Foeken | 01-09-06 om 02:09