Archief categorie ‘Tips voor trainers/coaches’

19.07.10

Spelend leren in je training

imm030 311 300x216 Spelend leren in je training

Mijn ervaring is dat veel trainingen er hetzelfde uitzien: ’s morgens de theorie en ’s middags de rollenspelen met een trainingsacteur.

Herkenbaar? Zien jouw trainingen er ook zo uit?

Ik merk zelf dat het steeds vaker gebeurt dat deelnemers hier wel klaar mee zijn. Steeds vaker krijg ik het idee dat deelnemers ‘trainingsmoe’ zijn. Ze hebben geen zin in de training omdat hij zoveel op de vorige training lijkt. 

Volgens mij kan dat anders. Al eerder schreef ik het artikel ‘ga toch eens spelen trainer’ waarin ik me afvraag waarom er zo weinig gespeeld wordt in trainingen.

Kinderen leren door te spelen. Het is voor hen een manier om zich voor te bereiden op de rest van hun leven. Tijdens spel kunnen kinderen op een veilige manier oefenen met vaardigheden die ze in de toekomst nodig hebben.

Volgens Melvin Konner, schrijver van het boek The Evolution of Childhood: Relationships, Emotion, Mind, heeft spelen meerdere functies. Door te spelen leer je niet alleen nieuwe vaardigheden, je oefent ermee en scherpt daarnaast deze vaardigheden ook aan.

Maar ook volwassenen leren door te spelen. In het artikel ‘Lekker Spelen’ in de Psychologie Magazine van februari 2010 staat dat het volgens speeldeskundige Stuart Brown zelfs de bedoeling is dat we ons hele leven blijven spelen. Zo blijven we openstaan voor veranderingen.

Melvin Konner zegt in zijn boek zelfs dat spelen dé manier is om ons brein te ontwikkelen. En Stuart Brown gaat nog een stapje verder: hij stelt dat spelen net zo essentieel is voor ons brein als slaap.

Wil je de deelnemers van je training dus laten leren, dan kun je toch niet anders dan hen te laten spelen?! :-)

Bij spelen denken we vooral aan spelletjes, aan competitie en aan actief bezig zijn. Dat hoeft niet altijd zo te zijn. Bij spelen gaat het om de gemoedstoestand, aldus het artikel in de Psychologie Magazine. Het gevoel dat de activiteit oproept. Ga je erin op, vergeet je de tijd en wil je het nog een keer doen? Dan ben je waarschijnlijk aan het spelen.

Dat betekent dus dat je niet alleen bij het doen van een spelletje of sporten aan het spelen bent. Ook het lezen van een boek kan spelen zijn.

Welke vorm je het meest aanspreekt, hangt af van je speelpersoonlijkheid. In het artikel ‘Lekker Spelen’ staan de acht speelpersoonlijkheden beschreven die speelexpert Stuart Brown onderscheidt:

1. De grappenmaker
Dit zijn mensen die graag de clown uithangen. Lekker gek doen en mensen aan het lachen maken. Een grappenmaker krijgt energie door naar een lachfilm te kijken of naar cabaret te gaan.

2. De beweger
De beweger kan moeilijk stil zitten. Hij is het gelukkigst als hij kan bewegen. Denk aan sporten, dansen of wandelen. Sommige van deze mensen hebben beweging zelfs nodig om goed te kunnen nadenken.

3. De onderzoeker
Dit soort mensen wil alles zelf onderzoeken.  Ze zijn altijd op zoek naar nieuwe ontdekkingen. Dit kan door middel van een eigen ervaring, maar ook door het lezen van bijvoorbeeld boeken over nieuwe onderwerpen.

4. De streber
Bij de streber draait het om competitie. Hij geniet van spelletjes waarbij gewonnen kan worden, is fanatiek en zal ook altijd de punten bijhouden.

5. De regelaar
Regelaars krijgen energie door leuke dingen te organiseren. Ze nemen initiatief en vinden het leuk om de leiding te nemen.

6. De verzamelaar
Voor de verzamelaar is het een kick om de mooiste verzameling te hebben. Dit kan een verzameling objecten, maar bijvoorbeeld ook ervaringen zijn.

7. De creatieveling
Creatievelingen krijgen plezier door dingen te maken. Als er maar iets moois, nuttigs of geks gemaakt kan worden, dan zijn zij gelukkig.

8. De verhalenverteller
Bij de verhalenverteller draait het om verbeelding. Het zijn mensen met een levendige fantasie die helemaal op kunnen gaan in een verhaal.

De meeste mensen hebben verschillende speelpersoonlijkheden in zich, maar hebben vaak een voorkeur voor een bepaald soort spel.

Wil je dus spel aan je trainingen toevoegen, zorg dan dat het voor iedere spelpersoonlijkheid interessants is. Gebruik bijvoorbeeld niet alleen energizers, maar ook verhalen, filmpjes, raadsels of oefeningen met een competitie element.

Kortom, zorg voor voldoende variantie in je spelaanbod.

Ik ben erg benieuwd of jij gebruik maakt van spelend leren in je training. En vooral hoe jij dat aanpakt. Ik hoor het graag!

Foto: Selma Foeken

| Technorati tags:

07.05.10

Waarom raadsels in je training?

Capitol Hill Question Mark (Washington, DC)

De Harvard-psycholoog Daniel Simons heeft samen met zijn collega’s een onderzoek naar de psychologie van de waarneming gedaan.

Daarvoor maakten zij een filmpje waarin twee basketbal teams een bal naar elkaar overgooien. Een team draagt zwarte T-shirts, het andere team witte T-shirts.

Halverwege het filmpje komt er een man in een berenpak in beeld lopen, gaat tussen de basketballers staan, doet de moonwalk en verdwijnt weer uit beeld.

Aan de kijkers van de film wordt gevraagd te tellen hoe vaak het witte team de bal overgooit. Als aan het einde van de film aan hen wordt gevraagd: “Heb je de beer gezien?”, is de verbazing groot.

Vrijwel niemand heeft de beer namelijk gezien!

Probeer dit filmpje maar eens uit in je training. Je zult zien, vrijwel niet merkt de beer op. Je kunt het filmpje hier vinden: Let op! Doe de concentratietest.

Waarom zien we de voor de hand liggende dingen zo vaak over het hoofd? In zijn boek ‘Zie jij de gorilla?‘ legt Richard Wiseman uit hoe dat komt.

De menselijke geest is vaak heel goed in te zien wat hij wil zien. Heb je honger, dan ben je ingesteld op voedsel. Ga maar eens boodschappen doen als je trek hebt! Je komt met veel meer etenswaren thuis dan wanneer je geen trek hebt. Of als je net een nieuwe auto gekocht hebt, dan blijken er ineens wel heel van diezelfde auto’s rond te rijden!

Het probleem is dat je geest zo gericht kan zijn op iets, dat hij voor de hand liggende, maar onverwachte andere dingen volkomen over het hoofd ziet. Zoals in het filmpje met de beer. De geest is zo bezig met tellen en zo gefocust op het witte team, dat de beer niet gezien wordt.

Je zou ook kunnen zeggen: de opdracht die je krijgt (tellen), bepaalt het kader van waaruit je kijkt. En dat maakt dat je de beer niet ziet.

Zo werkt het ook met raadsels.  Neem bijvoorbeeld dit raadsel:

Het Rode Huis staat links.
Het Blauwe Huis staat rechts.
Waar staat het Witte Huis?

En? Wat is jouw antwoord?

Toen ik dit raadsel voor de eerste keer hoorde was mijn antwoord: “Je hebt niets over een wit huis gezegd, dus dat kan ik niet weten!”. En vond mezelf daarmee ontzettend slim. Ik was er mooi niet ingetrapt! :-)

Maar dat was ik wel. Want het antwoord is: In Washington. Want daar staat het Witte Huis.

Natuurlijk, iedereen weet dat het Witte Huis in Washington staat. Toch komt niemand bij dit raadsel op het goede antwoord.

Simpelweg doordat we op het verkeerde been zijn gezet door de niet relevante vermelding van het rode en het blauwe huis. Alleen weten wij niet dat dat niet relevant is!

Sterker nog, die informatie bepaalt het kader van waaruit wij het antwoord naar de vraag zoeken.

‘Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt.’
Einstein

Kortom, met raadsels kun je de deelnemers in je training laten ervaren dat je de dingen vanuit verschillende kaders kunt bekijken. En dat je vaak een ander kader nodig hebt om het raadsel op te kunnen lossen.

Wat is jouw ervaring met het gebruik van raadsels in je training? En op welke manier zet jij ze in? Ik hoor het graag!

Creative Commons License photo credit: takomabibelot

 

Gerelateerde artikelen:

| Technorati tags:

28.04.10

5 lichaamstaaltips voor trainers

Toerist in Rome 300x200 5 lichaamstaaltips voor trainers

Onlangs was ik voor een paar dagen op vakantie in Rome. Wat een geweldige stad! Het was de eerste keer dat ik er was en natuurlijk wilde ik zoveel mogelijk zien. Je begrijpt: ik heb heel wat afgelopen!

Terwijl ik zo door Rome liep, werd ik regelmatig als toerist herkend. Ik werd keer op keer aangesproken door straatverkopers. En eigenaren van restaurants probeerden me regelmatig te overtuigen bij hen te gaan eten.

Blijkbaar zie ik er niet echt Italiaans uit. Of zou het misschien door mijn rugzak en de camera om mijn nek komen dat ik zo vaak als toerist herkend werd?! ;-) .

Zelf herken ik ook altijd direct de toeristen. En vaak zie ik ook meteen wie de Nederlanders zijn. Zonder dat ze nog maar een woord gezegd hebben, zie ik aan hun lichaamstaal dat ze Nederlandse toeristen zijn.

Ook op trainingslocaties zie je meestal meteen wie de trainer is en wie de deelnemers zijn. Hun lichaamstaal verraadt direct wie wie is.

Je lichaamstaal heeft dus grote invloed. Dat geldt niet alleen als toerist, maar ook als trainer. Ben jij je daar bewust van? Maak jij in je training bewust gebruik van lichaamstaal?

Speciaal voor dit blog schreef lichaamstaaltrainer Simon Groen een artikel: 5 lichaamstaaltips voor trainers.

Door gastblogger: Simon Groen

1. Varieer in de plek waar je staat.

 
Veel trainers staan meestal op dezelfde plek. Ze blijven als een knecht naast de flip-over staan. Of ze staan juist altijd op de voorgrond uit angst dat er niet naar ze geluisterd wordt.
 
Doe jij dat ook? Varieer dan eens in de plek waar je staat. Variatie in positie is zowel voor jou als voor je deelnemers erg prettig.

Het houdt je denken los. Daarnaast stimuleert variatie het proces van ruimte geven en nemen. Dichtbij je deelnemers staan, dwingt stilte af. Verder weg staan, nodigt uit tot interactie.

2. Houd je handen los.

 
Enthousiasme stroomt door je vingertoppen. Het is dan ook onmogelijk om je deelnemers te enthousiasmeren met je handen als een dominee samengevouwen. 

Natuurlijk is dit niet nieuw voor je. En toch is deze pose, met saaiheid garantie, helaas nog te vaak aanwezig in trainersland. Let dus op de positie van je handen als je voor een groep staat.

3. Laat langere stiltes vallen.


Stiltes, ook wel fraseren genoemd, zijn de mooiste momenten in een training. In de stilte verwerken je deelnemers de boeiende dingen die je verteld hebt.
 
En voor jou zelf is het een moment om weer tot rust en bezinning te komen. Een win-win situatie dus.

Een stilte van tien seconden vraagt om lef, maar doet wonderen. Of neem eens een slok water of koffie, zonder bang te zijn voor de stilte die dan ontstaat.

4. Haal alles wat je niet nodig hebt uit de trainingsruimte.


In een theatervoorstelling of film heeft alles wat we zien betekenis. Tijdens een training of presentatie is het niet veel anders. 

Het aantal stoelen suggereert het aantal deelnemers, een scherm suggereert een powerpointpresentatie en tafels suggereren schrijfwerk.

Zet alle spullen en meubels die je niet gaat gebruiken op de gang en geniet van het voor jouw training ‘op maat gemaakte’ podium.

5. Zorg voor je eigen goeie flip-over stiften.


Tot slot een tip in de categorie ‘accessoires’. Als trainer heb ik altijd een etui bij me, met daarin de drie beste en lekkerst schrijvende stiften ter wereld (en ze zijn nog milieuvriendelijk ook :-) ). En wat geniet ik daarvan!
 
Je stiften zijn als het dirigeerstokje van een dirigent, want denk maar niet dat Bernard Haitink de kwaliteit daarvan aan het toeval overlaat.

Hoe vaak zie ik docenten niet zoeken naar een stift, noodgedwongen alles met rood schrijven, of de laatste inkt uit een uitgedroogd exemplaar persen. Kwaliteit zit in details. Dus zorg dat ook die in orde zijn!

Heb jij nog meer lichaamstaaltips voor trainers? Ik hoor ze graag!

Foto: Selma Foeken

| Technorati tags:

17.04.10

Interactieve feedback voor trainingsacteurs

De valkuil van iedere trainingsacteur (en volgens mij ook die van veel trainers) is om na een rollenspel alles terug te geven wat we hebben gezien. En dat is soms nogal wat! De vraag is alleen of de deelnemer daar op zit te wachten… ;-)

Daarnaast is het de vraag of die enorme hoeveelheid feedback wel aankomt en aansluit bij het leerdoel van de deelnemer. 

Om te voorkomen dat de feedback van een trainingsacteur teveel eenrichtingsverkeer is, ontwikkelde Paul Devilee van Acteursbureau Kapok ‘interactieve feeback voor trainingsacteurs’.

Een vorm van feedback geven die bestaat uit een dialoog tussen deelnemer en acteur. En die daardoor veel beter aansluit bij het leerdoel van de deelnemer.

Onderstaand filmpje geeft een heldere uitleg van deze vorm van feedback geven.

Zelf vind ik deze vorm van feedback geven uitermate geschikt voor coachingsgesprekken. Als ik als coachingsacteur werk, maak ik daarom altijd gebruik van deze vorm van feedback geven.

Niet alleen omdat de feedback beter aansluit bij het leerdoel, maar vooral ook omdat de coach zeer waardevolle informatie krijgt.

Door deze manier van feedback geven wordt namelijk helder wat tijdens het rollenspel de gedachten en overwegingen van de deelnemer waren. En dat kan weer input opleveren voor het vervolg van het coachingsgesprek.

Maak jij al gebruik van interactieve feedback? Dan hoor ik graag wat jouw ervaringen daarmee zijn!

 

Gerelateerde artikelen

| Technorati tags: , ,

26.03.10

Het recept voor maximale ellende

35th U.S. Army Culinary Arts Competition - 100324 - Sgt. Ken Turman - U.S. Army Africa

Vaak ligt de nadruk in een training op hoe het wél moet. Zowel tijdens de behandeling van de theorie als in het rollenspel.

Uit onderzoek blijkt echter dat mensen vooral leren van foute voorbeelden. Wanneer mensen een fout voorbeeld zien, gaan zij namelijk voor zichzelf bedenken wat zij in die situatie zouden doen.

Al eerder schreef ik hier een artikel over: Wat is de beste manier om te leren?

Dit betekent dus dat het goed is om in je training ook foute voorbeelden te laten zien. Een werkvorm die je hiervoor kunt gebruiken is het ‘Recept voor maximale ellende’.

Verdeel de groep in twee of drie kleinere groepen (van 4-6 personen) en laat hen een gesprek voorbereiden.

Geef hen de instructie om dit gesprek zo fout mogelijk te laten verlopen. Ze mogen daarbij helemaal los gaan! ;-)

Bijvoorbeeld: Een klant komt aan de balie met een klacht. In plaats dat je de klacht zo goed mogelijk afhandelt, probeer je de klant zo snel mogelijk over de rooie te krijgen. Alles wat je weleens tegen een klant hebt willen roepen of zeggen, of wat je weleens hebt gedacht mag je nu in de praktijk brengen.

Geef de teams 1 minuut voorbereidingstijd en 1 minuut om te kiezen wie van hun team het gesprek gaat voeren. Wanneer de twee minuten om zijn, laat je een van de teams beginnen.

De trainingsacteur speelt in dit voorbeeld de klant en zal vooral met ongeloof en verbazing reageren.  Hij wordt dus niet heel kwaad (want dan is de lol er snel af). Het is juist verbijstering die hij laat zien (en die wordt steeds groter).

Na een minuut of twee leg je het gesprek stil. Daarna laat je de andere teams het gesprek met de trainingsacteur voeren. De uitdaging voor hen is natuurlijk om het nog erger te maken! ;-)

Je kunt eventueel een winnaar bepalen: wie kreeg de klant het meest op de kast?

Na afloop kun je als trainer met de groep in gesprek gaan over wat er allemaal fout ging. Aan de hand van wat er fout ging, kun je vervolgens met de groep bespreken hoe het dan wel moet: de theorie.

Kortom, deze werkvorm is een ideale manier om de theorie op een levendige wijze met je deelnemers te bespreken. Door de eigen inbreng is de betrokkenheid hoog en hoef je als trainer veel minder uit te leggen.

Heb jij deze werkvorm wel eens in je training toegepast? Of ken je andere leuke werkvormen aan de hand waarvan jij de theorie bespreekt? Ik hoor graag je reactie!

Creative Commons License photo credit: US Army Africa

 

Andere werkvormen met trainingsacteurs

| Technorati tags: ,

24.03.10

Trainersevent 2010 groot succes

 

DE MARKT


Exact om 9.15 uur gaan op 12 maart 2010 in Seats2Meet de deuren van de Mindz Zaal open.  DJ Lottie laat ‘Play that funky music’ uit de speakers knallen en de deelnemers betreden de markt. Het Trainersevent 2010 is begonnen!

DSC092411 300x200 Trainersevent 2010 groot succes

Terwijl de eerste deelnemers direct op de stoelen staan, zitten anderen eerst nog even in de  ‘Kat Uit De Boom Kijk Hoek’.  Op de markt is zoveel te zien en zoveel te doen dat niemand zich verveelt.

 

De markt was een geweldige binnenkomer! De energizers vond ik leerzaam en het inzetten van trainingsacteurs was een eye-opener. Ik heb genoten, wat een geweldige dag!

Pien Hoogland, That’s Life Coach

 

DE WORKSHOPS


Energizers
Wat een energie tijdens deze workshop van Ingrid Oei! Zelfs in andere zalen is het lawaai en gelach te horen.

DSC09418 300x200 Trainersevent 2010 groot succes

Veel deelnemers (her)ontdekken tijdens deze workshop de kracht van energizers. En nemen zich voor die zelf ook (weer) in hun training in te gaan zetten.

 

Appreciative Inquiry (AI)
De hele dag zie je ze overal in S2M zitten, de deelnemers van de workshop van Sierdjan Westen. Aan de hand van een vragenlijst voeren zij een waarderend gesprek. En dat levert prachtige verhalen op.

DSC09522 300x200 Trainersevent 2010 groot succes

Voor veel deelnemers is dit een eerste kennismaking met AI. En voor velen smaakt het naar meer. Lees ook het artikel dat Sierdjan over AI schreef: Het probleem met problemen.

 

Ik vond het een erg leuke inspirerende dag, die met erg veel zorg, liefde en aandacht in elkaar is gezet én een erg leuke locatie. Kende deze niet, maar zeker een aanrader. Jullie hebben je zeer deskundig en betrokken neergezet, mijn complimenten.

Marcella Nebbeling, Bureau Levenswerken

 

Leren?
Wat maakt deze Open Space workshop veel los! Volgens de één het hoogtepunt van de Het Trainersevent, volgens de ander een waardeloze workshop. De meningen zijn duidelijk zéér verdeeld en er wordt door iedereen nog lang over deze workshop nagepraat.

DSC09435 300x200 Trainersevent 2010 groot succes

Jan Peter Bogers, één van de deelnemers, mailde ons de  4 principes van Open Space.

  1. De mensen die aanwezig zijn, zijn de juiste mensen.
  2. Wat er gebeurt, is het juiste om te gebeuren.
  3. Wanneer het tijd is om te beginnen, begint het vanzelf.
  4. Wanneer het tijd is om te eindigen, eindigt het vanzelf.

Zou iedereen dat ook zo ervaren hebben?

Ook schreef hij: ‘Verder geldt de wet van de 2 voeten: als je niets meer te halen of brengen hebt bij een workshop, mag je gewoon weglopen.’

Opvallend genoeg heeft niemand deze wet toegepast…. ;-)

 

Werkvormen met trainingsacteurs
Tijdens deze workshop van Annemieke van den Heuvel, Joep de Bont en Steven Foeken maken de deelnemers kennis met allerlei verschillende werkvormen die je met trainingsaceurs kunt doen.

DSC09140 300x200 Trainersevent 2010 groot succes

Deelnemers zijn hier medewerkers van de V&D. Dat dit levensecht wordt neergezet, blijkt wel uit de volgende reactie van een deelnemer:

Bij ons kwamen tijdens de V&D fusie 2 deelnemers te laat binnen. Zij werken bij “de Zeeman” (echt!) en dachten dus dat ze verkeerd zaten! Kijk, dat hadden jullie nou niet kunnen verzinnen, zo grappig!!

 

Verbinden door afstemmen
Kun je met 80 trainers zingen? Ja dat kan!

DSC09481 300x200 Trainersevent 2010 groot succes

Joep de Bont kreeg het niet alleen voor elkaar om de hele groep deelnemers binnen een half uur een prachtige canon te laten zingen (kippenvel!). Hij wist ook keer op keer de link te leggen tussen zingen en communiceren.

 

Voor mij was Het Trainersevent 2010 een TOPdag! Allemaal inspirerende workshops waar ik een heleboel ideeen heb opgedaan. Wat mij het meest is bijgebleven, is de gezamenlijke “afstemmen” workshop, 80 mensen aan het zingen, waanzinnig! Ik meld me nu al op voorhand aan voor het volgende event.

Jan van Houtum, Manager Education Maddocks & Bugley

 

Kortom, Het Trainersevent 2010 was een groot succes! :-)

Tweede Trainersevent 2010: 26 oktober 2010
Wil jij bij het tweede Trainersevent 2010 zijn? Kijk dan op 2e Trainersevent 2010 voor meer informatie.

Foto’s: Simon Groen

| Technorati tags: ,

11.02.10

Het probleem met problemen

Door: gastblogger Sierdjan Westen.

The long days

Misschien ben je wel net als ik en herken je jezelf in de volgende conversatie:

  • “He, hoe is het met jou?”
  • “Ja heel goed, en met jou?”
  • “Mwoi, wel oké. Beetje te druk momenteel. En moet morgen weer een training geven op de ene vervelende locatie. Je weet wel, die in Haarlem.”
  • “Oh ja die, daar was ik vorige week ook nog. Wat ging er bij jou ook alweer niet goed?”

Aandacht geven aan wat er niet goed is. Daar zijn we vaak erg goed in. Zeker wij nuchtere Hollanders.  Wat praten we graag over wat verkeerd gaat, wie er niet optimaal functioneert en wat ons nu deze week allemaal weer overkwam.

Dat zie je ook op de werkvloer. Neem bijvoorbeeld het functioneringsgesprek. Leidinggevenden richten zich vaak vooral op dat wat niet lekker loopt: “Het gaat over het algemeen goed, maar er is   één competentie waar ik het graag met je over wil hebben, want die gaat wat minder lekker”. En vervolgens wordt daar uitgebreid bij stil gestaan.

Ook in trainingen gebeurt het op grote schaal. We leren deelnemers bijvoorbeeld hoe ze feedback moeten geven: hoe zeg je tegen een collega of leidinggevende dat het niet goed gaat. Of dat je het gedrag van de ander als onprettig ervaart.

En na afloop van een rollenspel met de trainingsacteur. Er wordt vaak zeer uitgebreid stilgestaan bij dat wat niet goed ging. En de deelnemer wordt vervolgens overladen met tips.

We besteden dus veel aandacht aan problemen.  Elk probleem krijgt aandacht  en lijkt haast groter te worden door de focus die het krijgt.

Natuurlijk, het benoemen van problemen is soms noodzakelijk en kan zelfs motiverend werken. Ik maak me er in dit artikel in zekere zin ook schuldig aan, ik weet het  :-) .

Alleen is het de vraag of het altijd nodig is op problemen te focussen. Stel dat je  in eerste instantie focust op wat er goed gaat, wat levert dat dan op? 

Neem bijvoorbeeld het feit dat bij een verhouding van positieve gedachten tot negatieve gedachten van 2:1 een verbetering in het welzijn van mensen zichtbaar wordt (Cooperrider & Srivastva). Koppel daaraan het onderzoek van David Meister, waaruit bleek dat een verhoging van het werkplezier met 10%, een verbetering van prestaties met 40% tot gevolg had. Dan ineens lijkt het zin te hebben om een positieve focus te hebben.

Eén methode om een positieve focus aan te brengen in trainingen, is Appreciative Inquiry (AI); een van oorsprong Amerikaanse aanpak die is ontstaan vanuit de organisational development. 

AI wordt ook wel “Waarderend Interviewen” genoemd. In deze vertaling zit ook meteen een groot deel van de aanpak besloten: het op een waarderende manier met elkaar in gesprek gaan. Om samen inspiratie en persoonlijke kracht te vinden in elkaars verhalen, en doelen durven te stellen vanuit wat voor elk individu belangrijk is.

Met AI en de achterliggende theorie worden aan de hand van verhalen de kracht van medewerkers & de organisatie ontdekt en gebruikt. Onderscheidend in deze aanpak ten opzicht van meer probleemgerichte benaderingen, is de focus op inspiratie, betrokkenheid en coöperatie bij medewerkers.

AI, mits goed uitgevoerd, maakt dat door deze focus verandering sneller, effectiever en betekenisvoller kan worden uitgevoerd.

Wat betekent dat voor je training?


Een voorbeeld van een oefening: Laat deelnemers aan het begin van de training elkaar een verhaal vertellen over wat er echt goed gaat in de organisatie. Laat hen dit in duo’s doen. Eerst vertelt de één wat er volgens hem goed gaat, vervolgens de ander. Belangrijk is dat er hier alleen gesproken mag worden over wat er echt goed gaat.

Vervolgens kun je met de hele groep bespreken wat er in tweetallen besproken is: wat gaat er goed in de organisatie.

Je kunt deze oefening eindigen met de deelnemers te vragen wat hun persoonlijke vaardigheid is die bijdraagt aan de dingen die goed gaan in de organisatie. Deze oefening levert krachtige verhalen op.

Tijdens het Trainersevent op 26 oktober laat ik je tijdens mijn workshop graag kennismaken met deze en andere onderdelen van AI. Kom samen ontdekken of en hoe je deze methode kunt toepassen in je eigen training.

Wil je meer lezen over AI dan kan ik je het volgende boek aanraden: Watkins & Mohr – Appreciative Inquiry: Change at the speed of imagination.

Werk je zelf al met AI in je training, dan hoor ik heel graag hoe jij dat inzet! Plaats een reactie, ik vind het leuk om te horen op welke manier jij gebruik maakt van AI in je training! 

Creative Commons License photo credit: m.eckelberg

| Technorati tags:

02.01.10

Nieuwe website online!

Foto Selma Foeken 300x199 Nieuwe website online!

Als trouwe lezer van mijn blog zal het je vast niet ontgaan zijn: mijn blog ziet er totaal anders uit! Ik heb een nieuwe huisstijl. En dat is niet het enige wat anders is.

Wat is er allemaal veranderd?

Het Trainersevent 2010
Naast al deze veranderingen, is er nog een reden voor een feestje: dit jaar bestaat mijn bedrijf op de kop af vijf jaar.

Om dat te vieren organiseer ik op vrijdag 12 maart 2010 Het Trainersevent 2010. Dit is een  een praktisch & inspirerend event voor trainers die meer willen halen uit hun training. Ben je trainer en wil jij ervarend leren een (grotere) plaats geven in je training? Kom dan naar het Trainersevent 2010!

 

Wie hebben er aan de nieuwe website van Selma Foeken meegewerkt?

 
Natuurlijk heb ik het niet in mijn eentje gedaan! Ik heb samengewerkt met een aantal professionals die absoluut hun vak verstaan.

Ontwerper
De huisstijl en de website zijn ontworpen door Frederike Boomars van Boomars Grafisch Ontwerp en Communicatie. Kijk gerust op haar website voor nog meer prachtige ontwerpen.

Websitebouwer
De website is gebouwd door Erno Hannink. Dé expert als het gaat om het krijgen van klanten via internet. Ik heb dus meteen ook heel veel tips van hem gekregen (Wil je die tips ook krijgen? Koop dan zijn boek ‘Laat de klant naar jou komen‘).

Tekstschrijver
De teksten op mijn website zijn geschreven door Els Brouwer van Wervende Webteksten. Absoluut een aanrader als je een tekstschrijver zoekt.

Copywriter
De pay-off  ‘trainingsacteurs nieuwe stijl’ komt uit het creatieve brein van freelance copywriter Ernestien Honning. Zij verzon wel meer dan 20 pay-offs waaruit ik deze koos.

Fotograaf
De prachtige foto’s zijn van de fotograaf Tim Stet. Wil je meer werk van hem zien? Kijk dan op zijn website. Hij maakt echt geweldige foto’s.

Autorespond
En nu ik toch reclame aan het maken ben: de techniek achter het versturen mijn nieuwsbrief en de mogelijkheid om je aanmelding voor het Trainersevent 2010 direct te betalen, worden verzorgd door Autorespond. Ook al zo’n fijn bedrijf.

Wat vind jij?

Zoals je merkt, ben ik zelf ontzettend blij en erg trots op mijn nieuwe site! :-)

Natuurlijk ben ik heel erg benieuwd wat jij er van vindt! Ik hoor dus heel graag je reactie!!

Foto: Tim Stet

| Technorati tags:

14.12.09

Hoe lang duurt een rollenspel?

Inexact Time

De situatie die de deelnemer wil oefenen is duidelijk. De acteur heeft de casus uitgevraagd en is in staat om het gevraagde gedrag neer te zetten. Jij als trainer weet wat de leerdoelen van de deelnemer zijn.

De deelnemer en acteur starten het rollenspel en de simulatie is begonnen.

Wat nu? Wanneer leg je het rollenspel stil? Of wacht je gewoon tot het rollenspel is afgelopen?

Mijn ervaring is dat trainers daar heel verschillende mee omgaan. Er zijn trainers die het rollenspel heel vaak stil leggen. En er zijn ook trainers die het geen enkele keer stop zetten en wachten tot het gesprek is afgerond.

Wanneer je het rollenspel stillegt is in ieder geval afhankelijk van je doel met het rollenspel. Wil je dat de deelnemer met een vaardigheid oefent of wil je juist dat de deelnemer een geheel gesprek ervaart. In dat laatste geval zal een rollenspel veel langer duren.

Ook de grootte van de groep kan van invloed zijn op de duur van een rollenspel. Als je als trainer iedereen een keer wilt laten oefenen, zul je het rollenspel niet te lang moeten laten duren. Realiseer je echter wel dat het ‘iedereen een keer laten oefenen’ niet een op zichzelf staand doel moet worden. Dit kan ten koste gaan van de kwaliteit van het rollenspel en/of de nabespreking.

Hoe belangrijk vind je een succeservaring. Wil je die aan iedere deelnemer geven, dan zul je het rollenspel ook niet te lang moeten laten duren. Om deelnemer een kans te geven een succeservaring te hebben, zul je ze namelijk minimaal twee keer hetzelfde rollenspel moeten laten doen. Zodat ze de tips naar aanleiding van het eerste rollenspel direct kunnen toepassen.

Persoonlijk vind ik dat een rollenspel niet lang hoeft te duren. Na een paar minuten is er vaak al zoveel gebeurd, dat er genoeg na te bespreken valt.

Lange rollenspelen werken bovendien vaak drempelverhogend. Als deelnemer heb je het gevoel dat je eindeloos in het middelpunt van de belangstelling staat en alles wat je doet gezien en nabesproken wordt.

En tot slot voorkom je met korte rollenspelen dat de overige deelnemers vooral heel veel kijken (en langzaam in slaap vallen :-) ), wat de dynamiek in de groep niet ten goede komt.

Ik ben benieuwd naar jouw mening. Hoe lang vind jij dat een rollenspel moet duren? Ik hoor graag je reactie!

Creative Commons License photo credit: DanDeChiaro

Gerelateerde artikelen

| Technorati tags: ,

30.10.09

'Ik wil niet!' Hoe start je het eerste rollenspel?

Ik wil niet

Ik werkte onlangs samen met een trainer die mij voorafgaand aan de training vertelde dat zijn deelnemers vrijwel nooit met een acteur willen oefenen.

 En dat als hij ze vraagt een casus te bedenken, bijna niemand dat doet. Hoe dat kon? Hij had werkelijk geen idee. Maar ik merkte al snel waardoor het kwam.

Alles wat je aandacht geeft groeit.

Na mijn introductie over het werken met een trainingsacteur, vroeg de trainer aan de groep wie er een casus had. Twee mensen gaven aan dat ze wel een situatie hadden die ze wilden oefenen. De andere drie mompelden dat ze niet echt iets wisten.

De trainer zei vervolgens tegen deze drie deelnemers dat ze toch echt een situatie moesten bedenken. Hij probeerde hen ervan te overtuigen dat ze zonder casus echt niet konden oefenen. Dus of ze er nu eentje wilden verzinnen.

Dat hielp niets. Sterker nog, de weerstand werd alleen maar groter. Want n van hen gaf daarna aan helemaal niet te willen oefenen. Omdat het toch niet echt was. En ging vervolgens demonstratief met zijn armen over elkaar zitten. Waarop zijn buurvrouw zei: Ik wil eigenlijk ook geen rollenspel met de acteur doen.

Door zich vooral te richten op de mensen die niet wilden, werd de weerstand in deze groep steeds groter. Nog voor er n rollenspel was gedaan, deed bijna de helft van de groep al niet meer mee. En niemand wilde meer als eerste.

 

Wat doe je wel?

Wanneer je vraagt wie er een casus heeft en wil beginnen, is er altijd wel iemand die als eerste wil.

Altijd? Ja, altijd!

Het kan soms even duren, maar wacht dan gewoon even rustig af en kijk de groep rond. Er is altijd wel een deelnemer die zegt: Ik wil wel als eerste. Al is het soms alleen maar om er vanaf te zijn.

Beloon dit (“fijn dat je als eerste wilt) en ga dan direct met deze deelnemer aan de slag.

Maak hierbij ook gebruik van de acteur. Die is er niet voor niets. Jullie zijn samen verantwoordelijk voor de training. Dus betrek ook de acteur bij het uitvragen van de situatie van het eerste rollenspel.

Je zult zien: nadat het eerste rollenspel is gespeeld, wil er altijd nog wel iemand. Iedereen heeft dan namelijk met eigen ogen kunnen zien hoe de acteur werkt. Wat een rollenspel met een acteur nou precies inhoudt. En hoe deze acteur werkt.

Voor de deelnemers die nog nooit met een acteur hebben gewerkt is dat heel erg prettig. Zij hebben geen ervaring met het werken met een trainingsacteur, maar hebben er meestal wel een beeld bij. En dat is vaak niet bepaald een positief beeld.

Hebben ze de acteur een keer aan het werk gezien, dan zien ze dat het toch wel meevalt. Ze zien dat degene die net geoefend heeft, er veel van geleerd heeft. En blij is dat hij een rollenspel gedaan heeft.

Ook voor de mensen die al wel ervaring met een rollenspel hebben, is het fijn om eerst te zien hoe deze acteur werkt. Dat werkt vaak drempelverlagend.

Voor veel mensen blijft een rollenspel met een acteur heel erg spannend. Dat realiseer ik me heel goed. Leg daarom de focus op de mensen die wel willen en ga daarmee aan de slag. Dan krijg je over het algemeen de hele groep mee is mijn ervaring.

Ik ben benieuwd hoe jij dat doet. Hoe zorg jij dat de groep met de acteur wil oefenen? Ik hoor het graag! Klik hiervoor op ‘reacties’.

Foto: Selma Foeken

 

Gerelateerde artikelen

| Technorati tags: , ,