Sinds ik workshops trainingsacteren geef, ontvang ik regelmatig boze tot zelfs woedende mailtjes van trainingsacteurs.
Dit is wat zij mij zoal mailen:
- Trainingsacteren is een vak Selma! Hoe kun jij mensen in één dag leren trainingsacteren?! Dat leer je niet in één dag!
- Ik heb er ontzettend veel moeite mee dat iedereen zich tegenwoordig maar trainingsacteur noemt. Ze doen een cursus van een paar dagen en zijn meteen trainingsacteur. Het hele vak wordt naar beneden gehaald en jij doet daar aan mee Selma.
- Trainers moeten blijven trainen en niet ook gaan trainingsacteren. Trainingsacteren is een vak! Dat vind jij toch ook? Waarom leer jij trainers dan trainingsacteren?! Dat uitgerekend jij dat doet vind ik echt heel erg.
Mijn workshops maken veel los, dat is duidelijk!
Zelfs zoveel dat een trainingsacteur mij onlangs via de mail verzocht direct te stoppen met het geven van workshops trainingsacteren aan trainers. Hij vindt dat ik door het geven van workshops aan trainers mijn eigen nest bevuil.
In de mailtjes die ik ontvang, komen steeds dezelfde twee dingen terug die de boosheid veroorzaken:
- Er komen steeds meer trainingsacteurs op de markt die amper een opleiding hebben gevolgd.
- Er zijn steeds meer trainers die zelf de rollenspelen spelen.
Het vak van trainingsacteur wordt volgens de trainingsacteurs die mij mailen niet serieus genomen. Want iedereen mag zich tegenwoordig trainingsacteur noemen.
En daar werk ik aan mee.. (aldus de boze trainingsacteurs).
Maar is dat ook zo?!
Daar kan ik kort over zijn: natuurlijk niet! En lees de teksten op mijn website er maar op na als je me niet gelooft: ik beweer nergens dat je het vak van trainingsacteur in één dag kunt leren.
Toch heb ik het gevoel dat dit antwoord uitleg behoeft. Ik vermoed namelijk dat de boze trainingsacteurs met dit korte antwoord geen genoegen nemen 
.
Bovendien ligt het ‘probleem’ volgens mij een stuk genuanceerder. Vandaar hieronder ook nog een lang antwoord (en ik weet het, het is inderdaad een héél lang antwoord geworden).
Waar komt de boosheid vandaan?
Volgens mij komt de boosheid bij trainingsacteurs voort uit de angst voor te weinig werk. Doordat er steeds meer trainingsacteurs komen en doordat trainers de rollenspelen zelf spelen, hebben veel trainingsacteurs het gevoel dat er steeds minder werk voor hen is.
Dit gevoel is ook niet zo gek als je de huidige markt bekijkt. De tarieven van trainingsacteurs staan zwaar onder druk en er wordt flink op trainingen (en dus op trainingsacteurs) bezuinigd.
Dit komt ook naar voren in de resultaten van de enquête die ik in juni 2011 onder 73 trainingsacteurs gehouden heb. En nog steeds hoor ik van veel trainingsacteurs dat ze op dit moment weinig werk hebben.
Ook ik weet hoe het is om te weinig werk en dus te weinig geld te hebben. De stress die dat geeft, de slapeloze nachten en de onzekerheid of je volgende maand wel genoeg opdrachten zult hebben. Ik ken het allemaal! Ik snap de angst voor te weinig werk dan ook goed.
Toch denk ik niet dat de oorzaak van te weinig werk ligt in al die mensen die zich na het volgen van een opleiding ‘ineens’ trainingsacteur noemen. Of door trainers die nu zelf de rollenspelen spelen.
Om bij het eerste punt te beginnen:
1. Er komen steeds meer trainingsacteurs op de markt die amper een opleiding hebben gevolgd.
Er zijn inderdaad veel mensen die trainingsacteur willen worden. Geef ze eens ongelijk, het is een prachtig vak. En ja, dan wordt de markt voller. Dat is zeker waar.
Maar zeg nou zelf: voor jou als ervaren trainingsacteur kunnen deze mensen toch nooit een concurrent zijn?! De jarenlange ervaring die jij hebt, kunnen zij toch nooit inhalen?! In die zin zijn zij volgens mij dus ook absoluut geen concurrent.
En natuurlijk, beginnende trainingsacteurs vragen vaak een lager tarief. Maakt dat hen tot een concurrent? Misschien bij trainers die voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. Maar niet bij de trainers die voor kwaliteit gaan (en dat zijn toch ook de trainers waar jij mee wilt werken?!). Die willen gewoon een goede trainingsacteur en zijn bereid daar ook een normaal tarief voor te betalen.
Wat ik wel zie, is dat er een steeds groter wordende groep trainingsacteurs op de markt komt met een andere achtergrond dan de meeste trainingsacteurs hebben. Zij hebben niet de toneelschool gevolgd, maar komen juist uit het bedrijfsleven. Zij rollen er niet in (zoals veel zeer ervaren trainingsacteurs jaren geleden), maar zij maken bewust de keus om het roer om te gooien en trainingsacteur te worden.
Dit betekent dat zij er alles aan doen om deze carrièreswitch een kans van slagen te geven. Zij zijn dan ook zeer fanatiek is mijn ervaring. Niet alleen om het vak eigen te maken, maar ook om aan werk te komen.
Ze geven daarom veel geld uit aan het volgen van opleidingen (zowel op het gebied van trainingsacteren als marketing) en geven ook geld uit aan zaken als een goede website, visitekaartje, etc.
Zij doen er echt alles aan om zich als trainingsacteur te profileren. Zij willen er ook geen andere dingen naast doen (ze hebben niet voor niets bewust voor het vak gekozen).
Dit in tegenstelling tot veel ervaren trainingsacteurs. Zij doen er van alles naast (acteren, regisseren, trainen(!) en coachen). Dit blijkt ook uit de resultaten van mijn enquête: 69% doet er andere dingen naast.
Het is de manier waarop deze nieuwe groep zich profileert die hen zeer aantrekkelijk maakt voor trainers. Niet alleen omdat zij op internet goed te vinden zijn, maar ook omdat zij zichzelf alleen als trainingsacteur neerzetten.
En dát maakt hen zeer geduchte concurrenten van de ervaren trainingsacteurs.
Het ‘probleem’ is dus niet dat deze nieuwe groep trainingsacteurs een opleiding heeft gevolgd en zich nu trainingsacteur noemt. Het ‘probleem’ zit hem in de manier waarop deze groep zichzelf profileert.
2. Er zijn steeds meer trainers die zelf de rollenspelen spelen.
Er is een grote groep trainers die NOOIT een trainingsacteur inhuurt. Deze groep is waarschijnlijk groter dan je denkt.
De redenen dat zij geen trainingsacteur inhuren zijn zeer divers:
- Zij geloven niet in de meerwaarde van trainingsacteurs (hier liggen dus kansen!).
- Er is geen budget voor trainingsacteurs (denk aan scholen, stichtingen en vrijwilligersorganisaties). Deze trainers willen heel graag gebruik maken van een trainingsacteur, maar doordat er geen budget is, spelen ze de rollenspelen noodgedwongen zelf.
- Ze maken slechts heel af en toe gebruik van rollenspelen in hun training. Zo weinig dat een trainingsacteur inhuren voor hen geen zin heeft (die zou dan vrijwel de gehele training niets te doen hebben).
Deze trainers maken dus wel gebruik van rollenspelen en willen graag leren hoe zij dat beter kunnen doen. Uiteraard ben ik graag bereid om hen dit te leren. Sterker nog, ik zie dit bijna als mijn plicht!
Ik ben namelijk van mening dat mensen vooral leren door te ervaren. En daarvoor zijn rollenspelen uitermate geschikt. Maar dan moeten ze wel op de juiste manier ingezet worden! Want alleen wanneer een rollenspel op de juiste manier wordt ingezet, zijn rollenspelen effectief.
Ik vind het belangrijk dat de deelnemers ook in deze trainingen een goede ervaring met het doen van rollenspelen hebben (er zijn al teveel deelnemers met slechte ervaringen, helaas). En dat is de reden waarom ik trainers graag leer trainingsacteren!
Nieuwsgierig
Naast bovenstaande groep trainers, is er een groep trainers die vanuit nieuwsgierigheid een workshop trainingsacteren bij mij volgt.
Ze werken in hun trainingen juist wel met trainingsacteurs en het lijkt hen zo’n fantastisch beroep, dat ze er meer van willen weten. Omdat ze misschien ook willen gaan trainingsacteren, maar vaker nog omdat ze gewoon nieuwsgierig zijn naar het vak. En het leuk vinden om er meer over te leren (trainers zijn namelijk een zeer leergierig volkje 
).
In tegenstelling tot wat veel trainingsacteurs misschien denken, vinden de meeste trainers dat trainingsacteren absoluut een vak is. En waren ze daar voorafgaand aan mijn workshop nog niet van overtuigd, dan zijn ze dat na afloop wel!
Iedere trainer die een workshop heeft gevolgd, geeft na afloop hetzelfde aan: wat is dit lastig. Het is echt een vak! Sommigen van hen zijn er zelfs nog meer van overtuigd dat zij het trainingsacteren aan de acteur over moeten laten.
Daarnaast geven de meeste trainers aan dat zij door het volgen van de workshop nog beter begrijpen wat het vak inhoudt en daardoor de trainingsacteur in hun training nog beter kunnen aansturen. En dus nog meer uit de samenwerking kunnen halen.
Ik heb daarom helemaal niet het gevoel dat ik verkeerd bezig ben door workshops trainingsacteren aan trainers aan te bieden. Ik ben dan ook allerminst van plan hiermee te stoppen.
Sterker nog, ik heb het gevoel dat ik hiermee zelfs bijdraag aan het op de kaart zetten van het vak van trainingsacteur.
Want ik ben het helemaal met de boze trainingsacteurs eens: trainingsacteren is een vak!
Wil je meer weten over het vak van trainingsacteur?
Abonneer je dan op mijn gratis nieuwsbrief. Je ontvangt iedere twee weken GRATIS een artikel met tips over trainingsacteren , rollenspelen en leuke werkvormen.
