En toen ging het alarm af…

Deel dit artikel met anderen

Facebook Twitter LinkedIn Google+ Pinterest
Foto van een sirene

Als ik de deur open doe, begint het alarm direct te piepen. Ik ben vandaag duidelijk de eerste in het pand.

Mijn kantoor annex workshopruimte zit in een bedrijfsverzamelgebouw en ik ben er vaak al vroeg. Zo ook vandaag. En dat betekent dat ik degene ben die het alarm moet uitzetten.

Ik hou mijn keytag tegen het kastje van het alarm, maar het gepiep stopt niet. Wel verschijnt er een tekst in het display: ‘Verkeerde Code’. Ik begrijp er niks van, ik heb het alarm al zo vaak uitgezet. Hoe kan dat nou?

Ook de tweede en de derde keer verschijnt dezelfde tekst: ‘Verkeerde Code’. Nog voor ik kan bedenken wat ik nu moet doen, gebeurt het onvermijdelijke: het alarm gaat af.

Het lawaai is werkelijk oorverdovend. Met mijn vingers in mijn oren stap ik weer naar buiten. Ook daar is het alarm goed te horen. Bovendien zie ik dat er een oranje zwaailicht op ons pand zit dat fanatiek laat zien dat er iets mis is. Ook voor de overburen is het dus duidelijk: daar is iets aan de hand.

Om te laten zien dat ik geen inbreker ben, besluit ik voor de voordeur te wachten tot de beveiligingsdienst er is. Ondertussen bel ik de beheerder van het pand. Misschien dat hij weet hoe ik het alarm uit krijg. Maar ook hij snapt niet wat er aan de hand is.

Het wachten lijkt eindeloos te duren en al die tijd blijft het alarm afgaan. Als de beveiliger er eindelijk is, sjokt hij rustig van zijn auto naar de voordeur, opent de deur en toetst een code in. Het alarm stopt. De stilte is een verademing.

“Hoe kan het nou dat mijn keytag het ineens niet meer doet?” vraag ik. De beveiliger kijkt me aan en vertelt me precies wat hij de dag daarvoor met het alarm heeft gedaan. Ik krijg een zeer uitgebreid en gedetailleerd verhaal vol met vakjargon over codes die van vier cijfers naar zes cijfers zijn gegaan.

Eerlijk gezegd ben ik al na zijn tweede zin de draad van zijn verhaal kwijt. Ik knik beleefd en zeg af en toe “Ja ja”. Blijkbaar moedig ik hem daarmee aan, want hij vervolgt zijn verhaal door mij precies te vertellen wat hij gaat doen om ervoor te zorgen dat mijn keytag het weer doet.

Die lastige vraag

Zijn verhaal doet me denken aan de antwoorden die ik vaak hoor als trainers of coaches die ene vraag beantwoorden. Je kent hem wel, de ‘wat-doe-je-precies-vraag’. Ook dan komt er vaak een lang en gedetailleerd antwoord vol vakjargon.

Het is natuurlijk ook een lastige vraag. Want wat zeg je als iemand aan je vraagt wat je precies doet? Veel trainers en coaches geven keurig antwoord en vertellen wat ze precies doen als ze met hun klanten werken. En dan krijg je bijvoorbeeld antwoorden als:

“In mijn trainingen laat ik mensen ontdekken wat hen raakt en waar ze goed in zijn om hen vervolgens te motiveren dat succesvol in te zetten voor zichzelf en hun werk- of leefomgeving”.

Of:

“Ik verzorg individuele en groepstrajecten gericht op de ontwikkeling van het bewustzijn en het versterken van het zelfvertrouwen en de veerkracht, vitaliteit en inzetbaarheid van mensen”.

Het lastige aan deze antwoorden is dat ze vaak niet zoveel zeggen. Degene die de vraag gesteld heeft mist context om te snappen wat je dan precies doet als je met je klanten werkt. Net zoals ik het verhaal van de beveiliger niet snapte, terwijl hij wel degelijk antwoord gaf op mijn vraag.

Wat zeg je dan wel?

Wat je als ondernemer graag wilt is dat mensen niet alleen snappen wat je doet, maar vooral ook dat ze weten wie ze naar jou kunnen doorsturen. Of waarvoor ze jou kunnen inhuren.

Begin daarom je antwoord door te vertellen voor wie je werkt. Welke mensen en/of organisaties kunnen bij jou terecht? En vertel vervolgens welk probleem jij oplost. Of met welke vragen deze mensen en/of organisaties bij jou terecht kunnen.

Een voorbeeld:

“Ik werk in-company voor organisaties in zorg en welzijn waar het niet lekker loopt op de werkvloer. Ik word bijvoorbeeld ingehuurd omdat medewerkers aangeven dat de werkdruk te hoog is of dat zij teamgevoel missen. Of omdat leidinggevenden merken dat er in een team onderling ergernissen zijn en er werk blijft liggen, of dat medewerkers elkaar niet durven aanspreken.”

Hierdoor krijgt degene die de vraag stelt direct een beeld van welke organisaties met welke problemen hij/zij naar je kan doorsturen.

Als iemand vervolgens meer wil weten, kun je daarna vertellen hoe je dat probleem dan oplost. Want als je dan vertelt wat je precies doet als je met je klanten werkt, dan hebben mensen context. En dan snappen ze jouw antwoord wel.

Handtekening van marketingadviseur Selma Foeken
 
 
 
 

PS Wil je leren uit welke elementen het antwoord op de ‘wat-doe-je-precies-vraag’ bestaat en hoe je ervoor zorgt dat je een goed verhaal hebt als iemand je deze vraag stelt? Tijdens de Inspiratieweek geef ik op dinsdagochtend 8 januari en op donderdagmiddag 10 januari de workshop “Wat doe je precies?”. Je bent uiteraard van harte welkom om aan te schuiven.

Meer lezen?

Wil je meer van dit soort artikelen lezen? Op mijn blog vind je alle artikelen die ik geschreven heb.

Of abonneer je op mijn nieuwsbrief. Dan stuur ik je zo eens in de 2-4 weken een update met daarin mijn nieuwste blogartikelen en mijn actuele agenda.

Goed om te weten: ik houd ook niet van reclame e-mails (dus die stuur ik je niet). Voel je vrij om mijn updates eens uit te proberen (je hebt je namelijk zo weer afgemeld).

dit veld niet invullen s.v.p.

 
 
 
 

Foto: met dank aan Pixabay

 

Plaats een reactie